Homepage   van kinder wens tot... gastenboek e-mail

Kinderwens.

Iets zo natuurlijks, is niet altijd even vanzelfsprekend.

Ons verhaal:

15 februari 2003:
Onze Trouwdag. We wilden graag wachten met zwanger worden tot na onze trouwdag. Een beetje traditioneel zijn we wel.

1 april 2003:
Spannend. Het is vast niet meteen raak, maar omdat ik ook niet ongesteld word blijken zwangerschapstesten een dure hobby. Gelukkig zijn er via internet ook betaalbare testen te koop.

Begin Juni 2003:
Naar huisarts omdat ik geen menstruatie kreeg. Hij vindt dat ik nog tot oktober moet wachten en als er dan nog niets is gebeurd mag ik terugkomen.

Half Augustus 2003:
De huisarts bekijkt het maar, nog geen menstruatie, dit klopt niet hij moet me gewoon doorsturen. Gelukkig heb ik genoeg overredingskracht: doorverwijzing naar Gynaecoloog is op zak.

Begin September 2003:
Afspraak met Gynaecoloog in Waalwijk (in beide ziekenhuizen in Tilburg moest ik veel langer wachten). Gynaecoloog ziet wat het probleem is, maar de doorverwijzing is alleen voor het onderzoek. Voor uitleg moet ik terug naar de huisarts. Volgende ochtend bij de huisarts blijkt dat ik voor uitleg bij de Gynaecoloog moet zijn.

Half oktober  2003:
Kon niet eerder bij Gynaecoloog komen. Ondertussen nog steeds niets gebeurd. In de tussentijd ben ik aan de hand van de brief van de gynaecoloog aan de huisarts (lees en kopieer deze gelukkig altijd) al op het internet aan het zoeken, maar kan niet heel veel vinden, weet niet goed wat ik zoek denk ik. Bij gynaecoloog krijg ik uitleg over PCO (zie site Freya) en krijg medicijnen mee. Clomid. Van deze medicijnen wordt ik niet vrolijk, heb veel last van bijwerkingen. Verder moet ik iedere ochtend voor het opstaan mijn tempertatuur opmeten ook moet er bloed worden geprikt. Uitslag: u heeft suiker, tenminste dat kan,. Ga maar naar het ziekenhuis om een dagcurve te laten prikken (op één dag 3x naar het ziekenhuis). Uitslag: niets aan de hand maar wel een aantal weken in onzekerheid gezeten en niet verder kunnen gaan met de medicijnen omdat er op de uitslag moest worden gewacht, zeker drie weken hierdoor verloren.

December 2003
Medicijnen slaan niet aan, verhoogde dosis, nog meer bijwerkingen.

Februari 2004
Medicijnen slaan niet aan dosis wordt nog eenmaal verhoogd. Gelukkig laatste maal, spoel medicijnen het liefste door de WC heb er heel veel last van, maar ben bereid alles voor lief te nemen om onze kinderwens in vervulling te laten gaan. Ook deze keer slaan ze niet aan. Aan de ene kant ben ik hier blij mee, anders moest ik ze nog vaker slikken, aan de andere kant ben ik ook bang voor de alternatieven.

Maart 2004
HSG scan, (= een vervelend onderzoek, er wordt een rontgenfoto van de baarmoeder gemaakt) afhankelijk van uitslag word ik doorgestuurd naar andere gynaecoloog. Uitslag is goed, geen bijzonderheden, naast PCO (geen eisprong) lijkt er niets aan de hand. Ik moet wachten op een uitnodiging van de andere Gynaecoloog, deze komt aan het einde van deze maand. Ik bel ze nog dezelfde dag op, waarop hun reactie: mevrouw u had gisteren een afspraak . Bij navraag bleek dat gisteren mijn dossier besproken was,. Gynaecoloog is op vakantie, ik kan pas eind april terecht.

April 2004
Rob en ik samen naar de Gynaecoloog. Op internet  veel vooronderzoek gedaan. Wij weten wat we willen, namelijk een LEO behandeling (kijkoperatie). Gyneacoloog stelt een paar vragen en gaat ons de LEO behandeling uitleggen. Hij is heel verbaasd als blijkt dat wij er al veel vanaf weten. Eindelijk zitten we met iemand op een lijn. Het alternatief is hormonen spuiten, en dat zie ik helemaal niet zitten. (inmiddels zijn we ruim 1 jaar bezig met onze kinderwens)

Eind  juni 2004
Na een wachttijd van ruim 6 weken onderga ik eind juni de LEO behandeling. Operatie valt een beetje tegen, heb heel veel buikpijn. Maar het is voor een goed doel zullen we maar denken.

LEO behandeling:Electrocoalgulatie ovariumkapsel (LEO) Via een buis die door een sneetje in de navel en boven het schaambeen in de buik gebracht worden brand de arts met een laserstraal een aantal follikeltjes aan de rand van de eierstokken weg. De eierstok wordt als het ware beschadigd. Een gunstig effect van deze beschadiging is dat er heel vaak tijdelijk een eigen cyclus ontstaat. Helaas is het maar een tijdelijk effect en bij ieder weer anders. Ook is de persoon na de behandeling vaak beter en makkelijker te stimuleren. Nadelen zijn dat het resultaat niet te voorspellen is en ook maar tijdelijk.

Begin Augustus 2004
LEO behandeling heeft niet het beoogde resultaat opgeleverd, weer aan die ellendige Clomid (en ook weer alle bijwerkingen in alle hevigheid), het kan namelijk zijn dat de resistentie is opgeheven door de operatie.

Eind septemer 2004
Clomid heeft weer niets gedaan. We hebben wel pech even wat cijfertjes: 1 op de 6 vrouwen heeft PCO bij 80% hiervan slaat clomid aan en bij ongeveer 50% van de gevallen slaat de LEO behandling (al dan niet in combinatie met Clomid aan). Dit betekend dat ik inmiddels bij de laatste 1 a 2 % zit waar het dus niet bij aanslaat.

Eind oktober 2004
We zijn begonnen met injecties. Gelukkig valt dit erg mee, had nooit gedacht dat ik bij mezelf spuiten zou kunnen zetten, maar zoals ik al eerder schreef, we weten waarvoor we het doen. Dit betekent vaak naar het ziekenhuis. Het doel van de injecties is het verkrijgen van eiblaasjes (folikkes) op de eistok. Als het follikel voldoende groot is moet ik een ander hormoon injecteren om een eisprong te krijgen.

Begin december 2004
Na heel veel controles is het eitje spontaan weg, . Uithuilen en opnieuw beginnen.

Half december 2004
Weer begonnen met injecties.

Januari 2005
Heel veel controles, alles ging goed, super spannend. Helaas niet zwanger (voor de eerste keer dat het had gekund sinds het begin). . Een teleurstelling, maar het grote voordeel is dat we we steeds beter weten hoe ik op de hormonen reageer. Zou het dan toch ooit gaan lukken?

Februari 2005
Bij de eerste controle is er al een follikel rijp, dit kan bijna niet! Waarschijnlijk is het een oud folikkel en dat werkt dus niet, maar voor de zekerheid gaan we toch maar over naar het andere hormoon. Weer twee super spannende weken (18 dagen, bijna drie weken dus) voordat ik mag testen en helaas (eigenlijk wisten we het al) niets. Nu moet er een nieuwe cyclus worden opgestart. Dit kost extra tijd (drie weken).

April 2005
Alles gaat goed, de hormonen doen wat ze moeten doen en eind april mag ik het tweede hormoon spuiten. Maar inmiddels zit ik er zelf flink doorheen. Ik ben 27 april jarig en word dan 28. Als alles goed was gegaan was ik op mijn 26 al moeder geweest. Dit is voor mij erg confronterend en daarom vier ik mijn verjaardag maar niet. (inmiddels zijn we ruim twee jaar bezig met onze kinderwens).

13 mei 2005
Vandaag mag ik testen, ergens heb ik al een goed gevoel. Ik heb een luxe zwangerschapstest gehaald en ik voel me anders dan anders. Maar dat heb ik al eerder gehad, dus ik vertrouw daar niet meer op. De test is positief!! Dat is een mooi begin van onze vakantie, nog een dagje mijn mond dicht houden (o wat is dat moeilijk) en dan lekker naar Spanje.

begin Juni 2005
Ben 7 weken zwanger, eerste echo. Rob en ik hebben nog vakantie en gaan fijn samen naar het ziekenhuis. Gelukkig zijn we samen, want we vallen bijna van ons stokje als het twee babies blijken te zijn. Omdat we aan het idee van één baby inmiddels gewend waren geraakt tijdens onze vakantie konden we onze mond nog houden, nu met twee moeten we het toch kwijt. De aanstaande opa's en oma's krijgen het nog dezelfde dag te horen (en te zien, we hebben een uitdraai van de echo meegekregen). Door de behandelingen is de kans op een tweeling wel iets verhoogd maar nog steeds maar 4 tot 8%. Na de eerste schok (verdorie meer risico) vinden we het allebei leuk, het is toch wel heel bijzonder om een tweeling te verwachten. Na onze vakantie heb ik me overigens gelijk aangemeld voor moeders voor moeders, mede dankzij moeders voor moeders ben ik zelf namelijk zwanger geworden.

Begin juli 2005
Tweede echo alles is nog steeds goed, nu is het tijd om de rest van de wereld op de hoogte te stellen. Ik ben erg moe, maar verder niet misselijk of andere kwaaltjes. Kan bijna niet wachten tot mijn buik gaat groeien. Later moet ik ook heel veel plassen, een van de twee babies ligt blijkbaar op de plek van mijn blaas.

Augustus 2005
Alles ging goed tot de ochtend van 21 augustus, bloedverlies en dus meteen naar het ziekenhuis. Hier moet ik blijven. Gelukkig het bloeden stopt en na twee dagen mag ik naar huis. 24 augustus weer bloedverlies en weer naar het ziekenhuis. Ik mag naar huis maar moet rustig aan doen. Gelukkig heb ik vakantie (maar ben inmiddels wel ziekgemeld) en omdat ik al zolang heb moeten wachten op een zwangerschap neem ik het zekere voor het onzekere ik ga plat. Vrijdagnacht of eigenlijk liever gezegd zaterdagochtend 27 augustes weer bloedverlies. Nu is het veel heftiger, ik zit helemaal te trillen doordat ik zoveel bloed verlies, maar heb nog goede hoop, op internet heb ik verschillende verhalen gelezen waar ook na heftig bloedverlies een goede afloop was. Helaas wij hebben minder geluk de tweeling wordt geboren na een zwangerschap van bijna 20 weken. . In de vlindertuin heb ik twee vlindertjes laten vliegen voor Stef en Isa. Weer even wat cijfertjes 1 op de 10 zwangerschappen loopt helaas niet goed af. Na 13 weken gaat het nog in ongeveer 2% van de gevallen mis. (weer die ellendige 2% en wij zitten er weer bij). Meer over het verlies van Stef en Isa

half september 2005
Naar het ziekenhuis, naar aanleiding van het verlies van Stef en Isa, maar wat ons betreft ook voor een nieuw begin. Helaas, hier moeten we nog even op wachten. Mijn lichaam moet eerst 6 tot 8 weken herstellen.

eind oktober 2005
We zijn weer begonnen. Wel spannend hoor . Eerst 12 dagen medicijnen slikken om een cyclus op op te starten, daarna even wachten tot dat ook daadwerkelijk gebeurd. En dan weer naar het zieken huis en beginnen met injecties, hierop zullen wel weer vele controles volgen. Gelukkig is iedereen in het ziekenhuis heel aardig en begripvol, dit maakt alles een stuk prettiger dan het anders zou zijn.

November
Ik was even vergeten dat naast het vermoeiende en spannende traject van ziekenhuisbezoeken en het spuiten op uur en tijd, ook nog een zorgverzekeraar voor de nodige spanningen kon zorgen. Maar gelukkig hebben ze zich weer in het traject gemengd door te beweren dat ze mijn medicijnen niet vergoeden. Heerlijk vertrouwd. Natuurlijk ben ik er gelijk achteraan gegaan. Gelukkig heb ik inmiddels geleerd om niet van het kastje naar de muur te gaan maar om het kastje zelf naar de muur te sturen. Ben benieuwd uiteindelijk komt alles goed. Ze gaan het nu intern uitzoeken.

December
Vanaf maandag 5 december begin ik weer volledig te werken, dit zal best pittig worden. Alles kost me nog steeds net wat meer energie dan ik van mezelf gewend ben. In 2004 riep ik dat 2005 mijn jaar zou worden, helaas bleek dat niet zo te zijn, maar we hebben er alle vertrouwen in dat 2006 het wel wordt. Ik houd je op de hoogte.

Maart 2006
Helaas weten we inmiddels dat ook 2006 niet ons jaar is geworden. (inmiddels zijn we nu drie jaar bezig met onze kinderwens) Met de geboorte van Max na een zwangerschap van 18 weken kan 2006 niet meer ons jaar worden, hiervoor is het verlies te groot. Natuurlijk is 2006 nog jong en hopen we in de loop van 2006 toch weer een blij bericht te kunnen vertellen, we geven de moed niet op. Ooit.....ooit....zal het toch wel zo mogen zijn dat wij een klein wondertje in onze armen mogen houden en groter mogen zien worden.

An angel in the book of life
Wrote down an infant's birth
and mentioned as he closed the book .........
too beautiful for earth

Margo

   Ik vind het erg fijn als je na het bekijken van mijn site een berichtje achterlaat in mijn gastenboek

 

Onderstaand liedje heeft mij erg aangegrepen.
Klik op de vlinder voor de link naar de site met muziek en zang erbij.
(wel even geduld hebben liedje begint niet meteen)

 

Kindje,
ik vind je,
zo mooi,
op die foto van toen,
de wereld was groen,
en jij was zo broos.
Een roos in de knop.
Een mens in de dop

Kindje, m'n kindje,
met alles er op en er aan.
De zon en de maan.
M'n hele bestaan,
was met jou verweven,
maar jij bleef niet leven.

Ik koester je foto,
je foto die nooit werd gemaakt,
maar die iedere dag in m'n hart wordt bewaakt,
tot ik je weer zal zien.

Kindje ik vind je terug,
en hoe zal dat zijn,
ben jij dan nog klein,
of zul jij mij dragen misschien?
Da's dan even wennen,
maar ik zal je herkennen.

En ik koester je foto,
je foto die nooit werd gemaakt,
maar die iedere dag in m'n hart wordt bewaakt,
tot ik je weer zal zien.

Elly Nieman

Homepage   van kinder wens tot... gastenboek e-mail