Homepage   van kinder wens tot... gastenboek e-mail

Twee paar oogjes kijken ons aan. We weten het zeker...wonderen bestaan.

Lilypie 1st Birthday Ticker

Als je het leuk vind om af en toe een kijkje te nemen in de digitale-fotoalbums van Tessel en Linde dan kun je je hier aanmelden. Het enige wat je hoeft te doen is op de onderstaande link te klikken en je naam en
e-mailadres in te vullen:
Ja ik wil graag toegang tot de digitale Babyfoto's

Je krijgt dan voortaan bij ieder nieuw geopend album een uitnodiging gemaild.

14 december
Het is koud buiten, echt winter! Dit vinden we wel gezellig en knus, maar de verkoudheid blijft een beetje hangen bij onze meisjes. Gelukkig blijven ze erg vrolijk. Zelf een licht griepje kreeg hun vrolijke humeur er niet onder. Alleen als ze echt heel moe zijn lachen ze wat minder.
Deze week hebben we een aantal ouders van de meerlingavonden ,die we in maart gehad hebben, weer ontmoet bij een vervolgbijeenkomst. Iedereen had foto's meegenomen van het kleine spul. Maar eigenlijk had iedereen zoiets van: we willen graag een keer met z'n allen + kids bij elkaar komen. Dus dat gaan we plannen. Het zal wel ergens in de zomer worden. Wat zullen we dan een hoop bekijks hebben op het terras!

 
     

5 december
Even hadden wij nog het idee dat de goede Sint dit jaar ons huisje voorbij zou gaan. Wij dachten dat Sinterklaas Tessel en Linde nog een beetje te klein zou vinden. Maar daarin hadden wij ons toch behoorlijk vergist, bij allebei de opa's en oma's kregen de meiden cadeautjes. Ook bij mij op het werk had Sinterklaas een cadeautje gebracht. Dit was dan ook gelijk de eerste "live" kennismaking met Sinterklaas en zijn Pieten. Tessel vond zwarte Piet wel een beetje eng, maar de pepernoten die ze kreeg vond ze reuze interessant (helaas voor haar vonden wij haar nog iets te klein om die op te mogen eten). Tessel wordt met de dag bewegelijker en daarmee ik ook. Ze vind het namelijk enorm leuk om op haar buik te rollen, alleen dan wordt ze boos omdat ze meestal niet weet hoe ze terug moet. Tessel en Linde vinden ook elkaar erg interessant. Elkaars handjes bestuderen, elkaar op het hoofdje aaien (of in het gezicht, het is maar net waar het handje landt). Ook is speelgoed delen een nieuwe ervaring, als ze het zelfde speeltje vast hebben is het soms een heel spel wie er wint. Degene die met lege handen eindigt lijkt zich daar niet druk over te maken en pakt gewoon een ander speeltje.
Vandaag zijn de labels die ik laatst besteld heb binnengekomen, ik kan dus gaan labelen!

26 november
Net 1 dagje na Linde, draaide ook Tessel zich op haar buik. Verder zijn onze dames ook kampioen sokken uittrappelen...maar daar hebben ze gelukkig maillots voor uitgevonden. Ik denk dat ik teveel delen van de "shopaholic" boeken van Sophie Kinsella heb gelezen. Vandaag heb ik namelijk bijna het volledige assortiment labels besteld van www.goedgemerkt.nl , labels voor op de flesjes van de meisjes, instrijklabels, naamstickers en schoenstickers allemaal reuze handig. Ik bedoel maar, als je er 1 paar schoentjes mee kunt redden heb je er de kosten eigenlijk al uit, of eigenlijk 2 paar, maar het zou natuurlijk een heel duur paar kunnen zijn  (degene die Shopaholic hebben gelezen krijgen nu een vlaag van herkenning).
12 december hebben we een reunie van de meerlingavonden die we in maart hebben gehad. Verschillende ouders (met kinderen) ben ik na de cursus nog wel een keertje tegen gekomen, in het ziekenhuis, of gewoon toevallig in de stad, maar niet iedereen. Ik ben erg benieuwd naar de namen, de geboortedata, en hoe anderen het ervaren om ouders van een tweeling te mogen zijn.

22 november
Kleine boefjes zijn het, nu al! Net als ik even niet kijk, dan doen ze hun nieuwste kunsten. Vandaag was het Linde die me aan het twijfelen bracht. Ik had haar toch op haar rug in de box gelegd? Even twijfel ik, maar ik weet het echt zeker. Ze ligt heel trots te lachen, ze heeft zich op haar buik gedraaid! Dat ze al hele dames aan het worden zijn, kun je zien in het digitale album, hier heb ik weer enkele recente foto's toegevoegd.

Ook Linde (die bij mij op schoot zit) wil graag een verhaaltje typen: fxzs   dth mb my bh azxc xeb zxc`WXCFZRZRWEZXDRD``

Toen we in de auto zaten bedachten we ons ineens dat Tessel en Linde al in drie verschillende landen zijn geweest. Hun eerste tripje naar het buitenland was Duitsland, daarna Turkije en nu zijn ze het afgelopen weekend ook in Belgi geweest. Ze zijn al goed op weg om echte wereldreizigsters te worden.

21 november
Gisteren zijn Tessel en Linde weer naar het consultatiebureau geweest en daar zeggen ze ook dat onze meiden het erg goed doen. Ze zijn liggen met hun lengte en gewicht maar net ietsje onder de middellijn.
Ze zijn inmiddels al weer twee keer naar het kinderdagverblijf geweest en ook daar doen onze meiden het erg goed, maar als ze thuis komen zijn ze wel totaal uitgeput.  Er is daar ook zoveel speelgoed en ook andere kindjes zijn natuurlijk reuze interessant.
Tessel en Linde bewegen zich volop door de box heen en ik kan ze daarom niet meer langer dan een paar minuutjes samen in de box laten zonder er bij te blijven. Zolang ze nog niet kruipen is een extra boxkleed op de grond een ideale oplossing. Tessel heeft inmiddels ook laten zien dat ze zich om kan laten rollen van haar buik op haar rug. Nu ze dat truckje eenmaal doorheeft ligt ze niet meer langer dat een paar tellen op haar buik, ze heeft het namelijk altijd al vervelend gevonden op haar buik, dus denkt die kleine dame: rollen maar......

8 november
Gisteren zijn de meiden gaan oefenen op het kinderdagverblijf. En dat is redelijk goed gegaan, alleen het eten ging minder goed, maar omdat ze maar een half dagje gingen maakte dat niet zoveel uit. Morgen gaan ze een hele dag. Dit is natuurlijk best wel spannend..... Bijna een maand geleden zijn we begonnen met de eerste vaste hapjes, na heel veel geduld (wat niet altijd makkelijk was) eten beide dames hun groente en fruit inmiddels net of ze nooit anders gedaan hebben. En ook liga vliegt erin, niks verkruimelen of dompelen in melk, gewoon zelf sabbelen en bijten. Dat laatste geldt op dit moment alleen nog maar voor Tessel, die hoor je dan echt met haar tandjes door de koek heen gaan en daar kijkt ze heel erg trost bij.

26 oktober
Deze week zijn we kennis gaan maken op het kinderdagverblijf. 9 november zullen Tessel en Linde voor het eerst echt gaan, maar eerst mogen ze in die week nog een half dagje komen oefenen. De groep bestaat uit maximaal 12 kindjes tussen 0 en 4. Toen we er waren vielen we midden in het fruithapje (figuurlijk dan), dat zag er erg gezellig uit. De wat grotere kindjes zaten op een verhoging en de kleinste in een kinderstoel, heerlijk al dat kleine grut. Op mijn eerste werkdag is het kinderdagverblijf gesloten vanwege de jaarlijkse studiedag, eigenlijk komt dit wel goed uit, Rob blijft dan thuis en zo hebben we niet te veel veranderingen op een dag. Het zal tenslotte best even wennen zijn na zo'n lange tijd weer werken.
Bijna iedere avond rond etenstijd willen de meiden aandacht en zodoende eten we voortaan met z'n vieren. Heel gezellig!! Zo gezellig dat je ze er bijna voor zou wakker maken. Gisteren was er een stoeltje leeg omdat Linde sliep en dat lege stoeltje was echt kaal.
Tessel die tot nu toe alles wat rustiger deed dan Linde is haar "schade" goed aan het inhalen, zo heeft ze al twee tandjes, ook wordt ze iedere dag een beetje sterker en is haar verkoudheid na een maand of twee ineens verdwenen.

17 oktober
Ooit, een maand of 6 7 geleden heb ik mezelf voorgenomen om iedere maand (tenminste zolang het de moeite waard is) de gemaakte foto's uit te zoeken en te bestellen. Tot nu toe is me dat redelijk gelukt. Pas deze maand ontstond er een probleem, omdat er in september ongeveer 1000 foto's zijn gemaakt. Nee het is geen typefout (echt duizend)! We waren natuurlijk wel een weekend weg geweest (en dan zijn wij niet de enige met een fotocamera) en ook de vakantie in Turkije moest natuurlijk goed worden vastgelegd. Na veel wikken en wegen heb ik eindelijk een acceptable collectie geselecteerd en besteld. Van deze selectie heb ik weer een aantal leuke foto's geselecteerd en in het digitale album van de meiden toegevoegd, nieuwsgierig? Neem dan snel een kijkje.

10 oktober
Vandaag is het precies een half jaar geleden zijn Tessel en Linde geboren. Een half jaar betekent, naast dat het gewoon een leuke mijlpaal is, ook verandering in voeding. De eeste vaste hapjes proberen we bij de meiden naar binnen te werken. Vooralsnog willen ze er allebei niks van weten. Helaas voor mij heeft Linde de slechte gewoonte van een nachtelijke maaltijd weer opgepakt. De tip van laten huilen kan ik niet over mijn hart verkrijgen, ze heeft echt honger dan. En uiteindelijk groeit ze er vast wel overheen. Vanavond gaan we eens een pap-fles proberen, schijnt ook goed te helpen voor de nachtrust, ben erg benieuwd.
Eerst was ik het echt niet van plan, vond ze veel te duur, maar iedereen vertelde mij dat ik er spijt van zou krijgen als ik het anders zou doen. Dus de Stokke Trip Trap is "in the house". Linde vind het geweldig, Tessel zit nog een beetje wankel (maar dat is dan juist weer extra leuk op de foto).

1 oktober
Vorige week hebben we een heerlijke vakantie gehad. En we zijn zelfs weg geweest. Onze bestemming was Turkije. Hier hebben we heerlijk genoten in een prachtig all inclusive resort. Het hele vakantie verslag is in de maak en zal zo snel mogelijk op de site verschijnen. Vandaag ben ik weer met de meiden naar het consultatiebureau geweest. Ondanks dat de meiden het heel goed doen, waren er van mijn kant toch een paar kleine puntjes van zorg. Zo is Tessel al vier weken verkouden en dat vind ik wel lang. Gelukkig is dit redelijk normaal bij zulke kleintjes, zo vertelde de consultatie-arts en ook de andere zorgpuntjes bleken niet meer dan aandachtspunten. Gelukkig maar. De dames wegen nu allebei ongeveer 6,5 kg. Een heel gewicht om meerdere keren per dag de trap op en af te dragen...sportschool blijft voorlopig overbodig.

18 september
Na bijna een jaar niet buiten de deur te hebben gewerkt begint het bij mij echt te kriebelen. Dus ik ga weer aan de slag, twee maandjes eerder dan in eerste instantie gepland. Wel ga ik "rustig" beginnen met 1 dagje in de week vanaf 2 november. Ben erg benieuwd hoe dat gaat bevallen, een hele dag zonder de meiden, ze onder de hoede latend van een kinderdagverblijf. Ik heb er alle vertrouwen in dat het ons goed gaat lukken. Al zal ik ze ook heel erg missen. Maar voor ik te melodramatisch word: ik heb nog ruim een maand vakantie!! (dat is dan weer het voordeel, als het werk in zicht komt ga je ook je vrijetijd weer meer waarderen).
Voor alle digibeten onder ons een voorbeeldje van de ongekende technische mogelijkheden van tegenwoordig: ik heb zojuist vanuit mijn luie stoel, terwijl ik aan het laptoppen was, met mijn draadloze telefoon naar de zolder gebeld (waar Rob aan het computeren was) via een internelijn omdat ik via de babyfoon hoorde dat een van de dames haar speentje kwijt was en ik even niet op wilde staan. Handig h?!

3 september
Wat vliegt de tijd, ik zie dat het al bijna drie weken geleden is dat ik de site heb bijgewerkt. En er gebeurt zoveel in de ontwikkeling van de meiden. Zelf zie ik de kleintjes natuurlijk iedere dag en gaan sommige ontwikkelingen gewoon ongemerkt, maar andere ontwikkelingen schrijf ik op in hun boek en soms wil ik zelfs de vlag uithangen. Overdreven? Volgens mij niet! De meiden hebben namelijk ontdekt dat ze 's nachts geen eten nodig hebben. Tessel heeft dat al wat langer geleden ontdekt en heeft inmiddels haar
zusje deze wijsheid ook bijgebracht. Helaas slapen ze nog niet helemaal aan een stuk duur 's nachts en moeten we af en toe Linde omdraaien of Tessel haar speentje teruggeven, maar dat is al een stuk minder vermoeiend dan een complete nachtvoeding (of zelfs twee per kleintje per nacht toen ze nog heel klein waren). Kortom: Jippie, geen flesjes meer midden in de nacht!!!
We zijn  het afgelopen weekend een week
endje weg geweest. Samen met de ouders en de broer van Rob. We hebben het weekend doorgebracht in het zelfde park als vorig jaar: Bungalowpark Honderloo. Deze keer hadden we een luxe bungalow, inclusief vaatwasser,  magnetron (=onmisbaar voor snel warme flesjes) en heel veel ruimte. We zijn de eerste dag naar 's Heerenberg en Emmerich geweest, de tweede dag op en rond het park en de derde dag via Nijmegen naar Tilburg. Het afgelopen weekend was een weekend vol met eerste keren:

  • Dit was de eerste keer dat ze een hele nacht ergens anders sliepen dan thuis (of ziekenhuis),
  • Voor het eerst sliepen ze in hun eigen, moderne (zie ploatje) campingbedje . Ook in het nieuwe bedje sliepen ze prima de hele nacht door.
  • Ze hebben voor het eerst gezwommen, heel even maar want het water was een beetje te koud, maar we hebben goeie hoop dat ze het met warmer water best wel eens heel leuk kunnen gaan vinden.
  • Linde heeft zich voor het eerst omgedraaid, van haar buik op haar rug. Omdat niet iedereen het gezien had hebben we haar nog een keertje terug gelegd op haar buik en ze deed het gewoon nog een keer en daarna zelfs nog een keer de andere kant op. Met een verbaasd gezichtje, maar daarna een big smile als toegift. Heerlijk zoals die kleintjes de wereld ontdekken.
  • Linde en Tessel hebben voor het eerst samen gespeeld, tenminste ze zijn zich nu echt van elkaar bewust en hebben naar elkaar gelachten en proberen elkaars aandacht te trekken. Al blijft aandacht van volwassenen leuker een beetje aan elkaar trekken en duwen levert ook reactie op. actie = reactie, een heel belangrijke levensles.
  • Tessel en Linde zijn voor het eerst in het buitenland geweest: Duitsland en eigenlijk een beetje illegaal want donderdag worden ze pas bijgeschreven bij mij in het paspoort.

En er zijn vast nog heel veel dingen die ik eigenlijk op de site zou moeten /willen/kunnen zetten, maar ja een beetje druk heb ik het wel en dan schieten dit soort dingen er als eerste bij in. Maar het belangrijkste is wel dat we twee hele lieve en vrolijke dochters hebben die elke dag op een heel gezellige manier hun eigen wereldje aan het ondekken zijn.

16 augustus
Vandaag om 11:45 hadden we een afspraak op het consultatiebureau. Dus daar gingen we weer: wagen in de auto, meisjes in de maxi cosi's en daarna vastgemaakt in de auto, ik in de auto en dan sleutel omdraaien....!@#$* geen contact. Alles gecontroleerd, maar helemaal geen leven in te krijgen. Dus meisjes uit de auto, uit de maxi cosi en toen zijn we vliegensvlug met de fietscar op pad gegaan..  Ik helemaal buiten adem, Linde de grootste lol en Tessel gewoon in slaap, zo kwamen we aan bij het consultatiebureau. We waren minder dan 10 minuten te laat en het spreekuur liep ook ongeveer 10 minuten uit...dus toch nog een beetje geluk: we hoefden namelijk helemaal niet te wachten. Zowel Tessel als Linde bevinden zich qua lengte, hoofdomtrek en gewicht inmiddels binnen de curve. De arts was zeer tevreden over hun ontwikkeling, maar dat ze het goed doen wisten we zelf ook al: het zijn twee heerlijke, super snel groeiende, vrolijke meiden.
Tijdens mijn bezoekje aan het consultatiebureau is de accu van de auto opgeladen en zo kon ik gelukkig vanmiddag (helaas door deze actie enigszinds verlaat) toch nog op kraamvisite. Wel vreemd hoor een (heel lieve, echt jongetjes-) baby ruim twee maanden later geboren en dan al bijna even groot als onze meiden.
Nu ik zelf baby's heb is de kraamvisite wel anders, leuker of misschien gewoon vertrouwder. 

10 augustus
Bijna iedere dag ga ik wel even naar buiten met de meisjes, soms omdat het leuk is, soms omdat ik ergens heen moet. Vaak hoor ik: "dat zal wel een heel gedoe zijn". Op zich valt het best mee om op pad te gaan, bij korte uitstapjes zoals een wandeling naar het winkelcentrum is het helemaal een eitje: kids in de wagen (eventueel met jasje) en we zijn vertrokken. Als ik van plan ben langer weg te gaan moet ik natuurlijk zorgen dat ik de benodigde voeding en luiers mee neem, maar ook dat is allemaal zo geregeld. Wat voor mij echter wel een hoop geregel oplevert is "ergens op uur en tijd" zijn, en vooral als je daar lastig een flesje kunt geven, dan moet je de dames al uit hun ritme halen en dat vind ik niet zo prettig. Zo ook vandaag: we moesten op controle bij de kinderarts. Hier moesten we om 14:50 zijn, echt een rot tijd, heel de dag moet er op worden afgestemd. De meisjes moesten om 14:00 allebei gegeten hebben, om
14:15 jasje aan en in de maxi cosi, daarna in de auto worden gezet en ook de wagen (die niet echt vrouwvriendelijk is qua gewicht en omvang) moest mee. Eenmaal aangekomen bij het ziekenhuis herhaalt het rideltje zich maar dan achterstevoren, wagen uit de auto, meisjes uit de maxi cosi in de wagen en op naar de kinderarts. We waren mooi op tijd (schouderklopje voor mij), en binnen moest ik de meisjes uitkleden en keek de kinderarts ze na (voor mijn gevoel niet anders dan bij het consultatiebureau waar ik volgende week weer heen mag,) en mocht ik ze weer aankleden en waren we klaar. De kinderarts was tevreden. Toen heel het rideltje weer...kindjes in de maxi cosi, wagen in de auto...en toen was het 15:05. Een beetje onbevredigend gevoel gaf dat wel...heel de dag ontregeld voor die paar minuten bij de kinderarts. Natuurlijk besef ik heel goed dat alles zo kort duurde omdat de meiden het gewoon geweldig doen, ach eenmaal thuis, waar ik de maxicosi's met de meisjes erin uit de auto haalde en ook de wagen weer naar binnen reed hadden we weer rust, we hoeven vandaag namelijk nergens meer naar toe.

Naar de stad gaan hield eerst ook in met de auto, de maxi cosi's en de wandelwagen op pad, maar sinds we de fiestcar hebben is dat wel een stukje makkelijker en gezonder geworden. Natuurlijk wil ik dan wel een beetje goed weer. Dinsdag ben ik voor het eerst met de meisjes in de fietscar op pad geweest en we hadden erg veel bekijks. Ook de meisjes vonden het reuze interessant, vanuit de fiestcar kunnen ze namelijk veel meer zien dan vanuit de wandelwagen.  We hebben in de afgelopen week zoiezo veel gefiets, toen we een keer wat later op de avond naar huis fietsten waren de meiden helemaal ingedut in hun warme wikkeldoek. Het kan natuurlijk zijn dat ze maar gingen slapen omdat het uitzicht niet zo interessant was....(zie foto)

1 augustus
De fietscar is compleet, helaas blijken de standaard onderdelen niet op mijn fiets te passen. Dus ik moet nog even geduld hebben voor ik de meiden mee uit fietsen kan nemen, maar gelukkig past alles wel op Rob zijn fiets. Dus vanaf vandaag zou het zomaar kunnen dat je ons met het hele gezin langs ziet fietsen. We moeten nog wel even gaan oefenen, want het schijnt wel even wennen te zijn met zo'n fietskar achter je fiets.
De kleertjes van de meiden lijken iedere wasbeurt te krimpen, maar in werkelijkheid zijn het Tessel en Linde die heel hard groeien. Ik heb een chronisch tekort aan rompers met lange mouwen, want natuurlijk hebben we heel veel kleertjes met korte mouwen en dat is een beetje te koud met deze weersomstandigheden. Dus zaterdag maar even langs de prental en dan doelgericht naar het schap met de rompertjes lopen en de rest van de winkel compleet te negeren, want o wat is het altijd verleidelijk om iets kleins, en nog iets kleins en nog iets kleins mee te nemen.
Eindelijk zijn de dames van 7 voedingen naar 6 gegaan, twee voedingen, per kind, per nacht, begon ons wel een beetje op te breken. Natuurlijk is een keer 's nachts eruit nog niet optimaal, maar wel veel minder belastend dan twee keer.

27 juli
Het is kermis in Tilburg, maar daarvoor vinden we de dames nog te klein. Dus opa en oma zijn lekker op komen passen en wij lekker over de kermis gestruind. Tessel en Linde ontwikkelen zich goed en zijn erg fotogeniek. In het digitale album heb ik weer enkele foto's toegevoegd.

18 juli
Eindelijk is het mooi weer en kunnen we lekker met de meiden gaan wandelen. Binnenkort kunnen we zelfs met de meiden gaan fietsen, de fietskar is besteld. Dit vindt vooral mama een leuk vooruitzicht, zo overdag lekker even eruit.
Dit tussen alle drukte door, want druk hebben we het wel met de twee kleintjes. De meiden doen het erg goed, ze lachen al en heel veel en beginnen al te pakken naar hun speeltjes. Deze week hebben opa en oma voor het eerst opgepast en dat ging erg goed.

30 juni
Dit weekend ben ik "super mama ", tenminste zo voelt het: helemaal alleen mag ik voor de kleintjes zorgen omdat Rob een weekendje weg is. En al zeg ik het zelf, het gaat me niet slecht af. Linde en Tessel krijgen nog steeds zeven voedingen dus dat betekent dat er ook 's nachts nog twee voedingen zijn (ze slapen als ik geluk heb ongeveer 4 uur aan een stuk). Afgelopen nacht liepen ze gelijk met de voedingen, dus toen ging het eigenlijk heel goed, hopelijk heb ik komende nacht net zoveel geluk. Ook heb ik nog een gaatje gevonden om de foto's van de afgelopen maand uit te zoeken en deze aan het digitale album toe te voegen.  (door storing lijkt het niet te zijn gelukt, ik probeer snel de foto's nogmaals toe te voegen)

22 juni
Mini vakantie

Omdat Tessel en Linde geboren zijn in het WKZ in Utrecht, blijven ze ook daar onder controle bij een kinderarts. Gisteren moesten we voor de eerste controle komen. Dit was een erg uitgebreide controle en de dames moesten ook een nachtje blijven. Vandaag kregen
we de uitslag en gelukkig was alles goed. Zelf hebben we even genoten van een ononderbroken nacht in een hotel en  hebben we geprofiteerd van de professionele oppas door lekker uit eten te gaan. Dat was best leuk, maar toen we vanochtend met z'n vieren weg reden bij het WKZ was het toch nog veel leuker. Omdat het heerlijk weer was, wilden we er een gezellig dagje uit van maken, maar onze eerste stop was bij de fietsenmaker, want de wandelwagen had een lekke band.Toen dat eenmaal gefixt was, kon de dag echt beginnen en zijn we in Lage Vuurse op het terras gaan zitten, wij koffie met gebak en de dames een heerlijk flesje melk. Hierna hebben we een heerlijke wandeling gemaakt door de bossen (met deze keer wel een  fijn pad). Omdat het terras ons zo goed bevallen was, zijn we op dezelfde plek ook neergestreken voor de lunch,  Rob asperges, ik salade en de dames melk voor de afwisseling. Het voelde een beetje als een mini-vakantie.

20 juni
Het gaat heel goed met Tessel en Linde. Ze groeien hard en slapen veel. Huilen doen ze alleen als ze daar echt een reden voor hebben, al verdenken we Linde er soms van een kleine "drama queen" te zijn. Natuurlijk was het afgelopen zondag Rob zijn eerste vaderdag en daar horen zeker cadeautjes bij. Deze lagen midden in de nacht ineens op de commode, zo was zelfs de nachtvoeding deze keer een klein feestje.
Omdat allebei de dames er een spelletje van maken om zover mogelijk boven de dekens uit te kruipen, heb ik vandaag maar twee slaapzakjes gekocht. Dat maakt het toch een stuk lastiger om omhoog te kruipen. Natuurlijk is het best wel druk met die twee kleintjes, dus het bijhouden van de website schiet er regelmatig bij in.

5 juni
Afgelopen zondag hebben we een heuse boswandeling gemaakt. De meiden hebben heerlijk geslapen in de wagen, ondanks al het gehobbel (of is het dankzij?). We zijn wel tot de conclusie gekomen dat we de volgende keer beter een wat vlakker pad kunnen kiezen, ook fijn voor mama. Dus als er iemand nog leuke suggesties heeft voor bossen met wandelwagen-vriendelijke paden dan hoor ik dat heel graag. Omdat er voor alles een eerste keer is, en we toch twee meiden hebben, kun je er niet vroeg genoeg mee beginnen: winkelen!! Gisteren zijn we lekker de stad in geweest en ook hier blijkt de ene winkel beter te zijn berekend op wandelwagens dan de andere, maar als je je niet te druk maakt over het af en toe tegen een stelling rijden, dan zijn de winkels die we nu hebben getest allemaal tweelingwagen proof!

2 juni
Vanavond ben ik er maar weer eens voor gaan zitten: de foto's. Het streven is om dit iedere maand te doen. De leukste foto's heb ik toegevoegd aan het digitale album.

29 mei
Vier generaties

Ons eerste uitje! De meisjes zijn vandaag met hun moeder en oma, mijn moeder, naar haar moeder, mijn oma en hun overgrootoma geweest,  Natuurlijk ging hun papa ook mee, die mocht mooie foto's maken van de vier geslachten. Vier geslachten waarbij de jongsten en de oudste meer dan 90 jaar schelen, heel bijzonder. Eerst heeft hun overgrootoma Linde uitgebreid bewonderd en toen we daarna Tessel ook uit haar Maxi Cosi haalden was haar reactie een erg verbaasd: nog een baby!? Ja op die leeftijd kun je natuurlijk niet alles meer onthouden. Voor ons was het ook wel even spannend: hoe reageren de kleintjes op zoveel indrukken. Tot nog toe hebben we nog weinig verschil gemerkt met anders.

27 mei
Al weer twee nachtjes zijn de meisjes thuis. De eerste dag en nacht moesten ze even wennen, maar we zijn hartstikke trots want ze doen het heel goed. Ze slapen goed, eten goed en ze zien er heel tevreden uit. De melk thuis is waarschijnlijk lekkerder dan in het ziekenhuis (al is het hetzelfde merk), want Linde drinkt beter dan ooit. We hebben de kraamhulp vandaag uitgezwaaid. We hadden een heel leuke vrouw en ze heeft een aantal heel nuttige tips gegeven.

25 mei
De beschuiten en de muisjes zijn gekocht want er is feest bij ons in huis: de meisjes komen vandaag thuis.

21 mei
Eerlijk is eerlijk eigenlijk hadden we de kleintjes al wel thuis verwacht (zeker heel hard op gehoopt). Anderzijds had ik eigenlijk ook nog zwanger moeten zijn.... Kortom we hebben er weinig of niets over te zeggen. Linde doet haar best en drinkt steeds beter, maar vlekkeloos alle flesjes leeg gaat nog niet vanzelf. Tessel wacht geduldig af en lijkt alles goed te vinden, als ze wakker is kijkt ze met grote ogen een beetje rond en laat weinig van zich horen, dat ze kan huilen dat horen we echter wel als we haar in bad gaan doen.
Zo klein als ze zijn hebben ze vandaag al een oogcontrole gehad en gelukkig zijn ze geslaagd!

15 mei
Geen nieuws is goed nieuws....de meiden doen het goed. We gaan twee keer per dag naar het ziekenhuis om ze te verzorgen en te vertroetelen. Het liefst smokkelen we ze vandaag nog mee naar huis. En ookal is nog niet bekend waneer we ze mee naar huis mogen nemen, zeker is dat het aftellen is begonnen, en dat we bezig zijn met de laatste loodjes ziekenhuis.

10 mei
Zo klein als ze zijn hebben ze al een prijs gewonnen! Het geboortekaartje is geboortekaartje van de maand geworden bij "wij jonge gezinnen" Het kaartje is ook geplaatst op hun website: www.jongegezinnen.nl/felicitas/geboortekaartje/index.htm

6 mei
De weegschaal vertelt ons dat de meiden goed groeien en  we beginnen het ook te zien aan de kleertjes. Maatje 44 begint al wat krapper te zitten en een klein maatje 50 begint al mooier te staan. Ze doen allebei heel erg hun best op het flesje melk dat wij ze aanbieden, en ze zijn dan ook totaal uitgeput als ze klaar zijn met drinken. Linde drinkt nog steeds een half flesje, wat eigenlijk heel goed is, ze hoeft het namelijk helemaal nog niet te kunnen. Tessel verwent ons, zij drinkt al vanaf het begin een hele fles leeg. Naast drinken is slapen zo ongeveer het enige wat ze doen op een dag en dat is heel goed, want dan kunnen ze alle energie gebruiken om te groeien. We tellen af tot ze naar huis mogen, al weten we niet waneer dat is.

1 mei
Een paar dagen geen up-date en er is al weer zo veel veranderd. Tessel ligt al sinds 27 april in een gewoon bedje. Zaterdag is de "saturatie-meter" gestopt (deze meet het zuurstofgehalte in het bloed) en vandaag gaan onze kleintjes van de monitor (hartslag en zuurstofcontrole).
Groeien en zelf uit de fles drinken (in plaats van door de sonde) zijn de belangrijkste stappen richting huis. Langzaamaan begin ik behoorlijk ongeduldig te worden. Twee keer per dag naar het ziekenhuis op door hun bepaalde tijden is niet echt leuk. Natuurlijk vinden we het een geruststellende gedachte dat ze professioneel verzorgd worden, maar wij willen zo graag zelf stuntelen. We zullen nog wel een tijdje geduld moeten hebben. In het digitale foto-album heb ik nog een paar leuke foto's toegevoegd.

26 april
Sinds gisteren zijn de kleintjes helemaal medicijn-vrij. Ze kregen nog een heel klein beetje cofeine, ook dat lijkt niet meer nodig. Ook zijn de kleintjes van 12 voedingen naar 8 voedingen per dag gegaan, voor ze naar huis mogen moeten ze op maximaal 7 voedingen zitten. Linde is van haar couveuse verhuisd naar een gewoon wiegje. Tessel zal naar verwachting over een paar dagen volgen (Tessel weegt nu nog een beetje te weinig voor deze stap). Tessel is gisteren voor de tweede keer in badje geweest: ze vond het nog steeds een beetje vreemd. Ze maken ook zoveel mee, zo klein als ze zijn. Vandaag hebben we ze voor het eerst een flesje gegeven. Linde was een beetje moe, maar Tessel heeft haar hele fles leeg gedronken.
Maandag zijn het kamertje en heel veel andere baby-spulletjes bezorgd. Over een paar weken worden de laatste spulletjes nageleverd.

23 april
Vandaag hebben Tessel en Linde hun jurkjes aan gekregen. Normale pakjes zijn al moeilijk, deze jurkjes waren helemaal lastig om aan te doen. Maar het is gelukt en ze liggen er prachtig bij. Diegene die toegang hebben tot het digitale foto-album (voor aanmelden zie verderop deze pagina) kunnen de foto's binnenkort bekijken. Gisteren is Tessel voor het eerst in een echt badje geweest, daarvoor mochten we haar en Linde  alleen maar in de couveuse wassen. Echt heel leuk leek ze het niet te vinden (ze keek een beetje verbaasd), uit bad gaan vond ze echt niet leuk en dat liet ze ook even fllink horen. Omdat ze  behoorlijk afkoelen buiten de couveuse en ze eigenlijk alle energie nodig hebben om te groeien, mogen ze niet iedere dag in bad. Morgen is Linde aan de beurt.
 

21 april
Gisteren zijn de glucose infuusjes verwijderd, deze hadden ze als aanvulling op hun voeding. Nu kunnen ze ook gewoon kleertjes aan. Dat vind ik wel zo gezellig. Maatje 44 dragen ze nu, al is dat nog wel een beetje te groot (dit kun je je niet voorstellen als je bij de prenatal een rompertje in die maat vasthoudt). Gisteren heb ik ervoor gezorgd dat de garderobe voor de dames in deze maat compleet is: jurkjes, rompertjes en pakjes zijn onderweg. En niet te vergeten: heeeel schattige slofjes (zie foto). 

17 april
Vandaag zijn Tessel en Linde verhuisd van het ziekenhuis in Utrecht naar Tilburg. Ook ik ben weer thuis!! Wel even wennen hoor na drie weken ziekenhuis. Tessel en Linde doen het erg goed. Ze hebben helemaal geen ondersteuning meer nodig behalve natuurlijk een warme couveuse en eten doen ze nog via een sonde. We zijn erg trots op onze kleintjes. Binnenkort een uitgebreidere update en natuurlijk foto's...nog even geduld.

W

Als een soort van aanvulling op het geboortekaartje nog twee bijzondere gedichtjes.

Drie vlindertjes kijken nieuwgierig naar beneden.
Ze zien daar twee kleine wondertjes,
Ze glimlachen tevreden.

                     ***

It's double the trouble,
twice the fun
Having two babies,
instead of one

Homepage   van kinder wens tot... gastenboek e-mail